یک بوسه مرا داد به صد عذر و صد انکار

پار از من و از رندی من بودگریزان

و امسال گریزد به من از صحبت اغیار

قلاشی من پار چنان بود که آن شوخ

و امسال بر آنم که اگر پای نهم پیش

بر دست من از شوق زند بوسه دو صدبار

پارم همه می دید به کف شیشه و ساغر