گاهی به زبانش سخن از دوزخ و سجین

پنهان همه مدهوش و عیانی همه هشیار

بر رفته یکی واعظ محتال به منبر

زانگونه که بر طارم رز روبه مکار

گاهی به دهانش سخن از جنت وانهار

از فرط شبق ساز بم و زیر نهاده

چون گربه که موموکند از شهوت بسیار