گو مرا دشمن در آذر افکن ابراهیم وار

من چه حد دارم شوم قربان قربانی که او

بس امام پاک زاد و بس خلیفه نامدار

همچ ر ابمعیل منهم جان کنم قربان دوست

مردم اسمعیلیم خوانند و حق دارند از آنک

نام اسمعیل رانم بر زبان بی اختیار

اختیاری نیست عاشق را به ذکر نام دوست