پشک را عنبر شمر چون گشت با مغز آشنا

شمع را ردن بزن چون صبح ردید آشکار

رنج و راحت هر دو همسنگند در میزان عشق

شیر و قطران هر دو همرنگند در شبهای تار

زهر را شکر شمر چون گشت با تن سازگار

مرد افیون خوار می نندیشد از افیون تلخ

شخص افسون کار می نهراسد از دندان مار