زهر را شکر شمر چون گشت با تن سازگار

رنج و راحت هر دو همسنگند در میزان عشق

شیر و قطران هر دو همرنگند در شبهای تار

پشک را عنبر شمر چون گشت با مغز آشنا

مرد افیون خوار می نندیشد از افیون تلخ

شخص افسون کار می نهراسد از دندان مار

زشت و زیبا هر دو مطبوعست نزد حق پرست