شور و شیرین هر دو ممدوحند نزد حق گزار

مرد افیون خوار می نندیشد از افیون تلخ

شخص افسون کار می نهراسد از دندان مار

زشت و زیبا هر دو مطبوعست نزد حق پرست

عیب مردم پیش ازین می گفتم اندر چشم خلق

و رقتیم آیینه گفتا آخر از خود شرم دار

با چنین پستی که داری لاف رعنایی مزن