میش قربانی کش اینک کشته بینی هر طرف

یک هنر دارم بلی هستم به حق امیدوار

ای دل از سر باختن گردن مکش در پیش دوست

کانکه بر جانان سپارد جان عوض گیرد هزار

باز هر لقمه از آن گردد روانی هوشیار

لقمه او سنگ را ماند کز اول تیره است

چون گدازد آینه روشن شود انجام کار