شعر کردست شعار خود و زینرو با من

بوسها رشوه دهد تاش در آرم به کنار

زانسوی بوسه مرا کار کشیدست کنون

بس که می بینم کز بوسه ندارد انکار

رام گشتست بدانگونه که گویند اغیار

یارب این آبله رو ابلهک مفلس زشت

بچه تدبیر به شیرین پسران گردد یار