که ز قاآنی فرمان مبارک بستان

خصم یم کان همم بحر کرم کوه وقار

رفتم وگفتم و پذرفت و هماندم فرمود

به مهین منشی عبدالله توقیع نگار

بهمان نوع که خواهد دلش امضا میدار

او قلم قط زد و زانو زد و فرفر بنوشت

نامه یی چون پر طاووس پر از نقش و نگار