تو کنون بی زری و من ز تو هستم بیزار

گفت تا بود خزان برگ و نوا بود ترا

چون بهار آمد برگ تو فرو ریخت ز بار

خرج می کردی و معشوق هر آن چیز که بود

من گرفتم گل سرخم تو خریدار منی

مشتری تا ندهد زر نبرد گل به کنار

گفتم ای ماه به تحقیق کنون دانستم