گاه از کوه کند رم که به فرمان امیر

کز پی سوختنم میر برافروخته نار

هرکجا سرو بنی بیند ازو گردد دور

کز پی کشتن من میر برافراخته دار

سخت ترسم که پلنگم بدرد در کهسار

گاه از بحر گریزد که بفرموده او

حمله بر جان من آرند نهنگان ز بحار