تا همی شیر هراسان ورمانست به طبع

که هم از پرتو مهتاب بود رنگ ثمار

ور مرا تربیت این گونه نمایی زین پس

همچو خورشبد شوم پرگره چرخ سوار

از زن حایض و از بانگ خروس و دف و تار

بر سرت سایه حق باد و ببر خلعت شاه

در برت شوخ جوان باد و به کف جام عقار