سیمین کفلش رنگ به شلوار همی داد

چون گوی که لغزد بهکی صاف حجر بر

ماننده ماهی که ز نرمی جهد از مشت

می بجهد از آغوش چو گیریش به بر بر

چون مه که دهد رنگ بر اثمار و زهر بر

چون ماه خرامنده ز در آمد و بنشست

رویش چو یکی مهر درخشان به نظر بر