دزدیده همی کرد آن شوخ نظر بر

ریشش متحرک به زنخدان ز پی ذکر

چون توبره پشمین بر چانهء خر بر

القصه به صد وسوسه شخ آمد و بنشست

گه گه سوی من دید و من از فرط تجاهل

کردم به افق چشم چو مقری به سحر بر

آهسته سر آوردم درگوش نگارین