با شاخه نو رسته که روید ز شجر بر

وز پاچه شلوار برآورد قضیبی

آمیخته چون نقل مهنا به شکر بر

یا دانه خرما که نماید ز بر نخل

هندی بچه یی بود توگفتی که مر او را

عمامه یی از اطلس رومیست به سر بر

بسپوخت در او ژرف بدانگونه که گفتی