جلوه آفتاب و دیده کور

ای که با شکل شیر رایت تو

شیر گردون ردیف کلب عقور

نور رای تو و بصیرت عقل

خسروا مادح تو قاآنی

که نمی شد دمی جدا ز حضور

روزکی چند شدکنون که شدس