هریکی همچو لولو منثور

ور نه دانی که لحظه یی نشود

از حریم عنایتت مهجور

آرم از انوری دو بیت که هست

به خدایی که از مشیت اوست

رنج رنجور و شادی مسرور

که مرا از همه جهان جانیست