ز تف ناچخ آتش فشان او محرور

خدیو خطه ایران زمین محمدشاه

که شعله ایست ز شمشیرش آفتاب حرور

شهنشه که ش ود طبع دی چو طبع تموز

به یمن طاعت او هرچه در فلک خرم

ز فیض همت او هرکه بر زمین مسرور

کریوه یی بود از ملک او زمین و سپهر