فروغ اختر لامع شود ز نقش سطور

ز خامه یی که شود و صف خلق او مرقوم

به نامه ای که شود نعت رای او مسطور

شمیم عنبر ساطع شود ز نوک قلم

به رو ز رزم که گویی فرو چکد سیماب

به گوش گنبد سیمابی از غو شیپور

سنان نیزه خونخوار شه درون غبار