که قدر وی بود از هرکه در جهان مستور

ز هر عطیه به جز وصل پادشاه قنوع

بهر بلیه بجز هجر شهریار صبور

شها به عهد تو قاآنی است چون شب قدر

ولی به یمن دعا و ثنای حضرت شاه

به طرفه طرف کله ساید از کمال غرور

گشوده هر سو مویش زبان که تا خواهد