عشق من و رخسار تو این هردو جهانسوز

ای حسن تو چون فتنه چشم تو جهانگیر

صد سلسله دل در خم زلف تو به زنجیر

حسن و تو گفتار من این هردو جهانگیر

قدم چو کمان قد تو چون تیر از آن رو

تند از بر من می گذری چون ز کمان تیر