درگوش مخاطب جهد ز حرص

زانست که دوزخ کشد زفیر

نه چرخ ز سهمش چنان نفور

کز هستی خود می کشد نفیر

بی سعی زبان وصفش از ضمیر

ای چرخ به عون تو مستعین

ای دهر به لطف تو مستجیر