تبسمی نه چنان کاین و آن شوند خبیر

مرا و یار مرا وارهان ازین غوغا

دو بدره از من و یک بوسه زو به رشوه بگیر

به جیب فکرت سر برد و از نشاط نمود

پس از زمانی فرمود با قراء بت تام

چنان که پرده عاصم درید و ابن کثیر

که ای دو ملحد ملعو ن مر این چه هنگامه است