به حکم طبع تنفر کند ز بوی عبیر

اگر حجاب ملالت ز پیش برخیزد

هجوم خلق نبینی مگر به کوی فقیر

چو سوز عشق نداری چگویمت که جعل

حدیث کودک و ترکان و قاضی افسانه است

که تا به خواب رود نفس نابکار شریر

تو نقد خویش نهان کن ز خلق قاآنی