دمیده صبح جنونم چنانکه بروی دم

که مست تر شوم اصلا نمی کند توفیر

عجب مدار که گوهرفشان شوم امروز

که صد هزارم دریا ست در درون ضمیر

ز قل اعوذ برب الفلق دمد زنجیر

بر آن مبین که چو خورشید چرخ عریانم

بر آن نگر که جهان را دهم لباس حریر