ز معنی خوش و مضمون تازه نیست گزیر

به مرد دهقان بنگر که تخم را در خاک

به ماه بهمن باشد که بر دهد مه تیر

بزرگوارا دانی که طبع موزون را

نخست عذر من از نکتهای من بنیوش

اگرچه عفو تو ناگفته هست عذر پذیر

شنیده ام که پرندوش از سیاست تو