به جان او که برو ترک این ریاست گیر

مگو که شد چو سلیمان پری مسخر من

پری نگر که سلیمان همی کند تسخیر

ریاست تو اگر موجب سیاست اوست

به دوست بیم رسد از تو و به دشم سیم

به جای خصمی خیر به جای دوست شریر

بترس از آنکه کشد ابرویش به روی تو تیغ