دو گوشم از جهتی باز مانده در آواز

گهی به ساقی گفتم که خیز و می بگسار

گهی به مطرب گفتم تو نیز نی بنواز

دو چشمم از طرفی محو مانده در ساقی

نداده حادثه یی رو ز هیچ سوی مگر

شب گذشته که کردیم ساز عشرت ساز

میان مطرب و ساقی فتاد عربده ای