نه باده باید و ساقی نه رود و رودنواز

من از کرانه ی مجلس به هر دو بانگ زدم

بدان مثابه که سرهنگ ترک با سرباز

همی چه گفتم گفتم که با فضایل من

که ناگه آن یک دلقم گرفت و این یک حلق

کشانم از دو طرف کای حریف شاهدباز

تو آن کسی که به زشتی ترا زنند مثل