ابوالفضایل قاآنی ار شنیدستید

چنانکه خندد از ناز دلبری طناز

بگفتم ار بشناسید نام و کنیت من

به خاک مقدم من برنهید روی نیاز

منم که هستم مداح شاه بنده نواز

چو این بگفتم ساقی گرفت زلف به چنگ

که بهر خاطر من ای ادیب نکته طراز