خدایگان سلاطعن خدیو خصم گداز

قلم گرفتم و بعد از سپاس بارخدای

به مدح شاه بدینسان شدم سخن پرداز

که فر خجسته بماناد روزگار دراز

سپهر مجد محمد شه آفتاب ملوک

که چهر شاهد دولت ازو گرفته طراز

قضا به قبضه حکمش چو ناخن اندر مشت