که کس ندیده و نشیده در عراق و حجاز

به از عدالت محضست بر عدوی تو ظلم

به از قناعت صرفست با ولای تو آز

مرا ز عدل تو شاها حکایتی است عجیب

شنیده ام که دد و دام و وحش و طیر همه

شکسته بال به کنجی نشسته اند فراز

فکنده مشورتی در میانه وگفتند