ز مار گرزه همی تا بود سلیم الیم

ز غم به خویش نپیچم همی چو زلف ایاز

سزد که راتبه رتبه ام بیفزایی

به رغم اختر ناساز و حاسد غماز

ز شیر شرزه همی تازند گریز گراز

چنانکه سرو ببالد به باغ ملک ببال

چنانکه ماه بنازد به چرخ مجد بناز