قتل عام از مرز خنج تا شکیبان کرد باز

از پریشان زلف پرچم با هزار آشفتگی

رایت هرگوشه جمعی را پریشان کرد باز

زاده خسرو هلاکوخان هم از بخت نیا

وز در بیغاره گردون خنده دندان نما

از بن دندان به خصم آب دندان کرد باز

باد هر روزش ز نو فتحی که گویند نه سپهر