به دوران هرکجا باشد دلی از غم به درد آید

پریشان خاطرم از عشق گیسوی پریشانش

ار خورشید می جویی نگهی روی چون ماهثث

وگر شمشاد می خواهی ببین سرو خرامانش

مرا دردی بود در دل که جز غم نیست درمانش

فدن روس و عارض گل خط سعزه اس و لب غن چه

بود خود گلشن خوبی چه حاجت سیر بستانش