چو باران گریه سرکردم ز هجر لعل خندانش

شود شیرین کلامیها ز لعل دلکشش ظاهر

همانا تنگ شکر هست پنهان در نمکدانش

سلامت را دعاگفتم ز شوق چشم بیمارش

ز حیرانی گریبان را نمودم چاک تا دامن

چو دیدم کافتابی سر زد از چاک گریبانش

دل و دین برد پنهانی جمال آشکار او