بود از صدمه باد مخالف بیم طوفانش

فضای عالم جاهت بدانسان هست پهناور

که باشد نه فلک چون حلقه یی اندر بیابانش

در آن روزی که چون کشتی زمین در لجه هیجا

کشد برق سنان شعله برآرد رعد کوس آوا

اجل ابری شود باران سهام کینه بارانش

بیاویزد هوا چون کاوه نطع گرد از دامن