کشد برق سنان شعله برآرد رعد کوس آوا

که باشد نه فلک چون حلقه یی اندر بیابانش

در آن روزی که چون کشتی زمین در لجه هیجا

بود از صدمه باد مخالف بیم طوفانش

اجل ابری شود باران سهام کینه بارانش

بیاویزد هوا چون کاوه نطع گرد از دامن

عمود آهنین پتک و سر بدخواه سندانش