و گر افراسیاب ترک گردد با توکین آور

عمود آهنین پتک و سر بدخواه سندانش

فریدون وار گرز گاوسر را چون فرود آری

شود مغز سر ضحاک تازی خرد بارانش

تهمتن وار در ساعت بگیری تخت تورانش

وگر چو بینه وش بهرام چرخت کینه آغازد

فرستی دوکدان و چرخه چون هرمز به ایوانش