به قدر دانش خود می ستاید مر ترا ورنه

به سنگ دادخواهی بشکنی درکام دندانش

شها تا درفشان گردیده در مدح تو قاآنی

بود خاقانی ایام و خاک فارس شروانش

فراتر بود شان مصطفی از مدح حسانش

ولی نبود عجب کز فر اقبال همایونت

رساند شعر بر شعرا بساید سر به کیوانش