ولی نبود عجب کز فر اقبال همایونت

بود خاقانی ایام و خاک فارس شروانش

به قدر دانش خود می ستاید مر ترا ورنه

فراتر بود شان مصطفی از مدح حسانش

رساند شعر بر شعرا بساید سر به کیوانش

الا تا دفتر دوران سیاهست از خط انجم

سجل و مهر مهر اوراق گردون فرد ملوانش