رساند شعر بر شعرا بساید سر به کیوانش

به قدر دانش خود می ستاید مر ترا ورنه

فراتر بود شان مصطفی از مدح حسانش

ولی نبود عجب کز فر اقبال همایونت

الا تا دفتر دوران سیاهست از خط انجم

سجل و مهر مهر اوراق گردون فرد ملوانش

دبیر بخت بنگارد چنان توقیع عمرت را