پس از نه جام می یا هشت یا ده بیش یاکمتر

میی زان سان که رنگ لاله بود و بوی ریحانش

میی زانسان که چون لبریز بینی ساغری از وی

همه کان یمن پنداری وکوه بدخشانش

چه داند حال مستی خاصه در بر هرکه جانانش

کله پرتاب کرد از سر قبا بیرون نمود از بر

بناگه صبح صادق سر زد از چاک گریبانش