الا تا نوش لطفت نیست غیر از عیش تاثیرش

بلی حسان بود هرکاو تو بگزینی ز احسانش

کدامین فخر ازین برتر که گوید آصفی چون تو

محمد شه محمد هست و قاآنیست حسانش

الا تا زهر قهرت نیست غیر از مرگ درمانش

عدویت زنده جاوید بادا چون خضر لیکن

مکان پیوسته اندرگاز شیر وکام ثعبانش