ز بسکه صولت اژدر به روز ناوردش

که جور او زگهر پر نموده دامانش

نه پیل اگرچه ز خنجر چو پیل خرطومش

نه شیر اگرچه ز صارم چو شیر دندانش

گمان بری که پر از اژدهاست خفتانش

ظیر ابر بود چون که جای برگاهش

همال ببر بود چون مکان بیکرانش