به روز وقعه ز بس موج خون برانگیزد

همال ببر بود چون مکان بیکرانش

توگویی آنکه جحیمست در دل دریا

درون چنگ چو بینی حسام بر رانش

به تیغ تیز تشبه کنی به طوفانش

طناب گردن خصمست خام پر تابش

عقاب وادی مرگست تیر پرانش