ز رای روشن او صبح اگر نگشته خجل

به هرچه حکم کند بنده است گیهانش

زبان خامه مرگست ک شمشیرش

رسول نامه فتحست پیک پیکانش

دریده است ز حسرت چراگریبانش

جهان دلیست که کردار او بود روحش

سخن تنیست که گفتار او بود جانش