عطیه ایست ز گیهان خدیو ایرانش

به یک اشاره مسخر بود نه افلاکش

به یک نظاره مسلم بود دوگیهانش

چو ملک پارس ا گر باشدش دو صد کشور

به ملک پارس ننازدکه کمتر از شبریست

به چشم ساحت ایران و ملک تورانش

بزرگوارا امیرا تویی که قاآنی