به چشم ساحت ایران و ملک تورانش

چو ملک پارس ا گر باشدش دو صد کشور

عطیه ایست ز گیهان خدیو ایرانش

به ملک پارس ننازدکه کمتر از شبریست

بزرگوارا امیرا تویی که قاآنی

روان به مهر تو هست از ازل گروگانش

چنانش بوی می مهرت از دهان آید