رواق مجد تو بادا منیع بنیادش

به یک نظاره توان برکشید ز اقرانش

همیشه تا که زمین ناستوار اوتادش

هماره تا که فلک پایدار ارکانش

سرای قدر تو بادا وسیع بنیانش